سلام :

                 بی حوصلگی و کسل شدن بدترین معضل ذهن و روح ماست که البته علل عدیده ای دارد گاهی شناخته شده و گاهی ناشناخته اما به تجربه به این واقعیت رسیده ام که اگر عنان ذهن را به کسالت روح بسپاریم شاید روزها و هفته های زیادی طی شود تا ما به حال عادی برگردیم و انگیزه ها در ما دوباره شکوفا شود و لذت بردن را بخاطر آوریم اما توصیه و تجربه بنده آن است که گاهی به زور باید خود را بر سرکارها و علاقه های دیرین مان بنشانیم تا به مرور در اثر ممارست و موآنست لذت ها دوباره در زمین مرده ی دل مان که زیر بار کسالت ایام و مشکلات و خبرهای ناخوش خشکیده و بی رمق شده است باز ازنو شکوفه زند و باز برپا خیزیم و عنان امور را مجددا به دست بگیریم . شما به زور در حالت کسالت کتابی به دست میگیرید تا مطالعه کنید یا به زور به سراغ گلها میروید تا در باغچه لذت باغبانی را تجربه کنید اما وقتی بروید و قدم اول را بردارید در گام های بعدی هر لحظه بیشتر و بیشتر روح ما از زیر خاکستر کسالت و ملال سر بر می آورد و حس شوق پرواز بخود میگیرد و وقتی که پرید دیگر پرید .... پرنده ی در اوج کجا و کرم زبون زیر خاک کجا ؟

/ 1 نظر / 23 بازدید
نادی

گاهی باید به بی حوصله گی ها و کسالت ها هم مجال داد و پابه پای اونها رفت گاهی مارا به جایی راهنمون میکنند ..انگار از خلال چاله ای زمانی رد می شوم و یه آن خود را وسط واحه ای میبینم که از هر طرف نگاهم را تا دور دست می گردانم به اسمان رسیده... میدانم دفینه درون کسالت ها و بی حوصله گی ها نهان شده و باید آنرا پیدا کنم.