لعنت بر مدرنیته ی ما !!...

 شعری از شیدای دهکردی :

                           همه گویند دل از دست فراقت خون است

                                                    من ندارم خبر از دل که بگویم چون است ؟

                           صد هزاران گل اگر خنده زند فصل بهار

                                                     باز مرغی که گرفتار بود محزون است !

                          از درون دل سرگشته ی ما آگه نیست

                                                     آنکه از دایره ی دلشدگان بیرون است !

                         سر فردوس ندارم ! که مرا روی حبیب

                                                    رشگ چندی است که پر نعمت گوناگون است

                       مه و خورشید نتابند اگر   ! باکی نیست

                                                   تا که این حسن شب افروز تو  روز افزون است !

                      گر مبارک سحری بینمت ای صبح امید

                                                   خرم آن روز که تا شام ابد     میمون است

                     یک نظر گر که در آیینه ببینی رخ خویش

                                                  دانی احوال دل غم زدگانت چون است

                     تا به کارم گره افکند غمت دانستم

                                                 که دل غنچه ی نشکفته چرا پر خون است ؟

                    یار لیلی وش من دوش به شیدا میگفت

                                                 نتوان گفت که هر بوالهوسی مجنون است !! 

/ 18 نظر / 12 بازدید
نمایش نظرات قبلی
زمانیان

من برعکس شما فکر می کنم. امسال گاومان نخواهید زایید. بلکه سر زا خواهد رفت. اما بعد: نوشته تان مرا یاد نیچه (ره) انداخت. او گفت خدا مرده است. و گفت ما او را کشتیم. از آن زمانی که این حرف از دهان نیچه بیرون آمد انواع برداشتها و به قول امروزی ها قرائت ها از آن شد . کسی گفت یعنی وارد عصر بی خدایی شده ایم . دیگری گفت منظور نیچه این است که قرائت سنتی از خدا مرده است و ما وارد عصر جدیدی از مفهوم خدا شده ایم . دیگری گفت نیچه خواسته است بگوید معنای زندگی را از دست داده ایم و هلم جرا. خدا در واقع هست . اما گاهی احساس می کنیم ما خدا را در درون مان فراموش می کنیم و این یعنی همان حرف نیچه. اما من فکر می کنم اگر در غرب خدا مرده است و نیچه مرگ او را اعلام می کند - در ایران باید اعلام کنیم اخلاق مرده است.( اگر وقت کنم این کشف را در محافل رسمی ثبت کنم که بعدا کسی پیدا نشود و آن را به نام خودش به نام بزند). آری اخلاق مرده است و ما او را کشتیم. اگز در غرب خدا کم رنگ شد اما اخلاق همچنان در مناسبات اجتماعی پر قدرت است و حتی سعی می کند جای خالی خدا را جبران کند . اما ما با مرگ اخلاق - به وضعیتی دچار شدیم که خدا لابد پیش خودش

زمانیان

ادامه لابد پیش خودش می گوید کاش این گروه هم ما را می کشتند و این بلیه را سر ما در نمی آوردند. اگر ما را می کشتند دیگر به نام من این همه به یکدیگر ظلم ستم نمی کردند . حق کشی نمی کردند. دروغ نمی گفتند و خشونت نمی ورزیدند. ما اخلاق را کشتیم و خدا هم نتوانست جای خالی اخلاق را پر کند. نتوانستن خدا مطرح نیست. بلکه در جایی که اخلاق نباشد خدا هم به آنجا نخواهد رفت. پیش نیاز حضور خدا - همان اخلاق است. چون می داند اگر در جایی اخلاق نباشد - حضور یابد چه فجایعی به نام او رقم خواهد خورد. من فکر می کنم خدا دارد کم کم به مهاجرت از ایران می اندیشد تا شاید به این وسیله به کاهش خشونت کمک کند و توجیهات دینی انسان ستیزی را از دست ما متعصبین بگیرد. خسته شدیم از بس نوشتیم رضای عزیز کجاست تا وسط صحبتمان تکبیر بلندی بگوید و ما را از این حرف ها راحت کند و ما نفسی تازه کنیم؟....

تنها

سلام دکتر جان ....خسته نباشید واقعیت اینه در عجبم که ما هنوز خدا را پیدا نکرده برای گم شدنش گریانیم . هنوز در کشور ما تعریف خدا پر است از تحریف ها و سلیقه ها . هنوز در کجایی خداوند متحیر و سرگردانیم که دیوانه نبودنش شده ایم . باید تقصیر را به گردن چیزی و کسی انداخت . خب چه چیزی بهتر از مدرنیته شدن . چه کسی بی زبان تر از تکنولوژی که اصلا چیزی از فلسفه و بود ونبود ها سرش نمیشود و هیچ زبان گویایی برای دفاع ندارد . خدایی که اگر به اندازه قطره های باران گناه کرده باشی با قطره ای اشک برای امام حسین چشم بسته همه را می بخشد و یا خدایی که ائتکاف را بیشتر از زندگی و بودن دوست دارد باید هم با کامپیوتر و علم از بین برود . ما به خدای تازه نیاز نداریم بلکه به همان خدایی نیاز داریم که از ابتدا بوده است . خدایی که در وجود همه ماست . او با همه صفاتش هنوز وجود دارد تا وقتی تو عاشق باشی و ما نیز هم . حالا تکبیر

تنها

راستی ببخشید ما کسی به نام جمال نداریم که بهش بخندید شرمنده[قهر]

تنها

[خجالت]

نازنین

سلام بر دوست همیشه عزیز همیشه گله مند همیشه حلیم بادمجون سوخته من!

نازنین

اما اگر شما و دوستان شریفتان از احوالات اینجانب خواسته باشید چندی در خود حضور نداشتیم. سیر آفاق و انفس میکردیم و نان و نمک عرش میخوردیم و منت فرش میکشیدیم. و اما این چیزهاییی که گفتیی یعنیییی چه؟؟ بسیار سواداتمان نم کشیده است از آنرو که در عرش همیشه هوا ابری است و خداوند بر بی مغزی فرزندان خود گریه ناک است.

نازنین

دیگه نمیدونم چه بنویسم که ندانی!

نازنین

این فیگور اشک شوقتان شبیه گریه نوزادان است. خوب چه خبر مبر ها غیر از بدی مدرنیته و عشق های بربادرفته و ...این حقیقت که شما هم رای خواهی داد؟؟

نازنین

خوب به سلامتی من رای میدهم تو رای میدهی ما رای میدهیم . میدونی چیه ؟ دیگه اصلا برام مهم نیست کی چه بلایی قراره سر مملکت بیاره فقط دلم میخواد کسی رییس جمهور بشه که یک کمی فقط یک کمی خوشگلتر باشه همین...احمقانه است میدونم ولی همین که هست.