سلام :

             یکی از بزرگترین بخت های بلند هر انسان در مسیر زندگی ملاقات با انسانهای بزرگ است انسانهایی که برای طی نمودن مسیر پر فراز و نشیب زندگی راه های عادی گذرگاه های همگان را انتخاب نکرده اند بلکه به هر میزان که به آگاهی روح وقلب شان افزوده شد هدف ها و مقصد های بلندتری را برگزیدند که اصولا بلندی روح هر انسان به میزان بلندای هدف و مقصدی است که در زندگی جستجو میکند یکی در پی ثروت یکی در پی قدرت یکی شهرت و.... یکی انسانیت و کمک به همنوع یکی علم. یکی هنر و یکی هم فراتر از همه ی اینها یعنی رسیدن به بزرگترین موجودیت عالم یعنی خدا!!! ......  اما این ها گرچه همه برای انسان هایی که از ابتدا هیچ نیستند و هیچ ندارند هدف های بزرگی است و همت های بزرگ می‌طلبد اما لزوما بمعنای آن نیست که هر هدفی روح انسان را هم بزرگ میکند تازه بین هدفهایی که روح انسان را وسعت میبخشد این بزرگ شدن و رفعت قلب وروح در یک سطح نیست هرچه هدف بزرگتر و دست نایافتنی تر باشد روح و قلب انسان یاد میگیرد وسعت و رفعت بیشتری کسب کند. به همین خاطر رسیدن بخدا بسیار روح و قلب وسیعی میطلبد و انسان هایی که در این وادی وارد می‌شوند و بیشتر تقرب یابند روح های بزرگی پیدا میکنند و ملاقات و همراهی و بهره بردن ازبن گنجهای نهان خداوند سعادت عظیمی است که از افتخارات هر انسان است مخصوصا اگر شیفته و تشنه ی آگاهی و بصیرت باشی. دیدار مولانا و شمس ازین جنس بود و برکات این دیدار بوده است که اکنون همه ی جهان از دریای عظیم مثنوی و دیوان کبیر هر لحظه گوهرهای لطیف صید میکنند.  اما این راه و این دیدارها خصلت دیگری هم دارد که متمایز از دیدارهای استاد و شاگردی است و ٱن داشتن شرط عشق است یعنی نیاز مادی زندگی نیست که شما را به این راه میکشاند بلکه شیفتگی عشق است که شمارا تشنه تر میکند و رنگ زندگی و رفتار انسان عادی را تبدیل به انسان 

/ 0 نظر / 19 بازدید