سلام :

                   گاهی زندگی روزمره لطافت روح را از آدمی میگیرد مخصوصا در این روزگار وانفسا که هیچ چیز قراری ندارد و هرچه هست بوی هرج و مرج و بیقراری میدهد نوعی زندگی در سایه اضطراب و بی هدفی دنبال میشود و گویی مردمی می بینیم مست و پریشان که تنها به دنبال گذران زمان اند و اجازه میدهند جریان زندگی آنان را با خود ببرد در حالیکه شکل دلچسب زندگی برای انسان آن است که خود شناگر باشد و به هرجا که میخواهد آگاهانه برسد . اما این حالت نیازمند اراده ای است برای جدا شدن از جمع و رسیدن آگاهی هایی ماورای آنچه ظاهر زندگی و امور به ما نشان میدهد . مستی غفلت یکی از تلخ ترین شیرینی های زندگی است که نمیگذارد انسان خویش را و جایگاه خویش را پیدا کند فرقی نمیکند مذهبی باشید یا لامذهب همین که اجازه بدهید جریان زندگی شما را با خود ناآگاهانه به هر سمت و سویی که میخواهد ببرد یعنی در  مستی غفلتید ! و دیری نمیگذرد که اتفاقی شما را از این خواب خرگوشی بیدار کند !

/ 0 نظر / 21 بازدید