حرفهای تنهایی2

نوشته هایی است درباره ی زندگی و دیگر هیچ !

توجهی بر گفتار مولانا ...
ساعت ۱٢:٢٦ ‎ق.ظ روز شنبه ۱٧ بهمن ۱۳۸۸  کلمات کلیدی:

سلام :

                              به گفته ی دکتر سروش این غزل مولانا از عمیق ترین و پرمعناترین غزلهای دیوان شمس است . خب نگاهی به مفاهیم ژرف هر بیت خود گویای عظمت این غزل است . دقت کنید که چقدر این پرسشها ذهن را تکان میدهند ! در همه ی این ابیات تاکید ویژه ای است « بر رهایی از خود » .. شاید این توجه به خود کردن و بنوعی خود پرستیدن ها و خودخواهی ها ست که اساس وجود ما را ضعیف و پست میکند . عشقی که اساس آن برای ارضای این حالت خودشیفتگی و خودخواهی ما باشد محکوم به حقیرترین شکل ذلت است ! و همراه است با اسارت و وابسته شدن به گرفتاریهایی که حقیقتا شاید آنقدرها هم که در نظرمان زیبا به نظر میرسد جمالی نداشته باشد . این میان آنچه که قربانی میشود و به نوعی آنرا قربانی میکنیم استقلال نفس مان است از هر غیری و حقارتی است که نصیب مان میشود ( خود تو شکار پشه ای ! ) ... حالا به این ابیات توجه کنید : 

آن نفسی که باخودی یار چو خار آیدت   

                                             وان نفسی که بیخودی یار چه کار آیدت؟

آن نفسی که باخودی خود تو شکار پشه‌ای

                                              وان نفسی که بیخودی پیل شکار آیدت

آن نفسی که باخودی بسته ابر غصه‌ای  

                                               وان نفسی که بیخودی مه به کنار آیدت

آن نفسی که باخودی یار کناره می‌کند  

                                                وان نفسی که بیخودی باده یار آیدت 

آن نفسی که باخودی همچو خزان فسرده‌ای

                                                 وان نفسی که بیخودی دی چو بهار آیدت

جمله بی‌قراریت از طلب قرار تست    

                                                  طالب بی‌قرار شو تا که قرار آیدت

جمله ناگوارشت از طلب گوارش است  

                                                  ترک گوارش ار کنی زهر گوار آید

جمله بی‌مرادیت از طلب مراد تست

                                                  ور نه همه مرادها همچو نثار آیدت

عاشق جور یار شو عاشق مهر یار نی

                                                 تا که نگار نازگر عاشق زار آیدت


خسرو شرق شمس دین از تبریز چون رسد

                                                   از مه و از ستاره‌ها والله عار آیدت