حرفهای تنهایی2

نوشته هایی است درباره ی زندگی و دیگر هیچ !

یادی از اشعار قدمای گمنام ! و معاصرای خوشنام !
ساعت ٧:۳٠ ‎ق.ظ روز دوشنبه ۱۱ آبان ۱۳۸۸  کلمات کلیدی:

سلام :

               اول این شعر رو از دوست و استاد عزیز جناب محمدرضا عالی پیام (‌ متخلص به هالو بدون الف دوم !! شما بخونید لنکرانی ! ) نقل کنم که طنز است و حکایتی از دوران ولایت !!...           

 

جایی که موج نیست، تلاطم برای چیست؟

وقتی که باده نیست، بگو خم برای چیست

آن کس که دیر آمده است از همه جلوست

دیگر شعار حق تقدم برای چیست؟ ....


این جا همه از آخر صف می روند تو

کوشش برای اول و دوم برای چیست

ما سال هاست گوجه فرنگی نخورده ایم

در حیرتم که نرخ تورم برای چیست

وقتی مقدر است که آجر به جای نان

پس داستان آدم و گندم برای چیست

دنیا به کام هر چه سیه رو، سیاه باز

دلواپسی مستر عمو تم برای چیست

بر نیش، اقتضای طبیعت نموده حکم (1)

فرق میان آدم و کژدم برای چیست

هی دم تکان دهند که ثابت شود خر اند

ثابت شده خریت تان ، دم  برای چیست

گویند راه ها همه ختم به رم شود

عشق است جمکران و قم ش، رم برای چیست

جای خدا نشسته نماینده ی خدا

آن جا که آب هست، تیمم برای چیست

پنداشتید راست بمانید تا ابد؟

پس آیه ی "اذا دمروهم" برای چیست

وقتی که رای، رای خداوندگار ماست

دیگر حضور این همه مردم برای چیست

چون اشک و آه و گریه نشان فضیلت است

پس نیشتو ببند، تبسم برای چیست

تا نیم سوز پاسخ فریاد ملت است

از من نپرس این همه هیزم برای چیست

آن قبله ای که جام جم ت می دهد نشان

عین سعادت است، توهم برای چیست

سهمیه بندی است عدالت در این دیار

تا سهم عدل هست، تظلم برای چیست

تنها یکی لبش به سخن، ما بقی خموش

جایی که گوش هست، تکلم برای چیست

از قول من بگو: عمو سبزی فروش شهر

جرم است رنگ سبز....

 ( آخ ببخشید این یک بیت چون استثناءا سیاسی شد را می خواستم حذف کنم، یادم رفت. لطفن نخوانیدش)

 

خورده است تخم مردی و مردانگی ملخ

چون مرد نیست، این همه خانم برای چیست

هالو بگو برای چه هی فحش می دهی؟

پس واژه ی سلامن علیکم برای چیست؟

   این شعرها هم از کسانی است که از عرفای قدیم بوده اند و شوری داشتند و عشقی و حالی .بد ندیدم این اشعار را اینجا تلاوت کنم !

               این شعر از مومن یزدی است :

                  دل چیست ؟ درون سینه سوزی و تفی

                                                تن چیست ؟ غم و رنج و بلا را هدفی

                   القصه به قصد جان ما بسته صفی

                                                 مرگ از طرفی و زندگی از طرفی !

         

            و این شعر از غزالی مشهدی است :

                خاک دل آنروز که می بیختند                 شبنمی از عشق برو ریختند

              دل که بدان رشحه غم اندود شد            بود کبابی که نمک سود شد

              دیده ی عاشق که دهد خون ناب           هست همان خون که چکد زان کباب

              بی اثر مهر چه آب و چه گل !                  بی نمک عشق چه سنگ و چه دل

              دل که ز عشق آتش سودا دروست          قطره ی خونیست که دریا دروست

              به که نه مشغول به این دل شوی            کش ببری گریه چو غافل شوی

              نازکی دل سبب قرب تست                     گر شکند کار تو گردد درست !

              کار چنان کن که درین تیره خاک                دامن عصمت نکنی چاک چاک !

              عشق بلند آمد و دلبر غیور                      در ادب آویز و رها کن غرور

            روی بتان گرچه سراسر خوش است          کشته ی آنیم که عاشق کش است

         

            و این شعر از لولی هندوستانی است ( خیلی زیباست شعرش ) :

             آنان که طلب کار الهید !    الهید    

                                                گم هیچ نگردید چه خواهید ؟ چه خواهید ؟

             موجود خدای است و جز او نیست همه اوست

                                                بیرون ز شما نیست هر آنچیز که خواهید