حرفهای تنهایی2

نوشته هایی است درباره ی زندگی و دیگر هیچ !

کوتاهه های مزخرف ....
ساعت ۳:۳٥ ‎ب.ظ روز پنجشنبه ۳ اردیبهشت ۱۳۸۸  کلمات کلیدی: خنده ، کافکا ، ایرج پزشکزاد ، عشق

 سلام :

                  ای جوانمرد !! ... بدان و آگاه باش که  به همان اندازه که گریه مایه ی آرامش است گاهی فحش هم البته اگر به قاعده باشد مایه ی بسی انبساط خاطر است و شما را از انقباض روح لطیف تان نجات میدهد البته ما که در این بارگاهمان بنا بر سنت حسنه ی آزادی بیان مان آزادیم به رعایای خود دستور داده ایم هر وقت از همه چیز خسته شدند و روزگار غدار یا قدار عرصه را بر ایشان تنگ نمود بر همه ی ابنای  رعایای مان واجب است به ای نحو کان که هر روز تنها به قاعده ی دو سه نفر فحش بدهند و خودشان را کمی تخلیه کنند ! و در این زمینه ظریفی گفته است «‌ الفحش عند الوقوع الحزن ممدوح » .... !! ... تکبیر !

                                                     *************                

                   وارد مهمانی شدم  می بینم عده ای آشناها و در صدر آنها عمه منصوره ام با قیافه های متعجبی به من نگاه میکنند تازه دست از تعجب هم بر نمیدارند !!! ...  اولش فکر میکنم نکند از من دلخوری چیزی دارند آخه همه شون ابروها را بالا انداخته اند ! ... ای بابا اینها چه شون شده ؟؟ ... بعد میفهمم به به چه سعادتی حضرات بوتاکس زده اند به شیوه ی ابرو به من کج نکن کج کلاه خان یارمه  خوشگلم و خوشگلم دلها گرفتارمه !!‌... تکبیر ... ای وای  قیافه ی عمه ام  چه زشت و وحشتناک شده ! با اون ابروهای بوتاکس زده !! عین غازان خان مغول شده ! با اون گوشه ابروهای بالا رفته اش !! .... انگار دائم در حال تعجبه !! .... لابد فکر میکنه خیلی خوشگل شده !! به شیوه ی بکشم و خوشگلم کن !  وای تصورش رو بکن اگه همسر مردی بوتاکس زده باشه با اون ابروهای کج و کوله !! بعد نصفه شب در میان های تاریک شب توی رختخواب ناگهان در طی یک عملیات خدا پسندانه یک دفعه غلتی بزنه و برگرده و صاف صورتش بیاد روبروی صورت اون شوهر بدبخت اش !! اون اوقت اون شوهر مادر مرده اش چه زهره ترکی میشه از ترس ! ... پاپیون میکنه اساسی اون هم وسط تاریکی ! ...

                                          ****************

                            من عاشقم..... عاشق دردهای بی آرام .... عاشق حرفهای بی فرجام ... عاشق خنده های بی انجام ....

                                       ***************

               داستانهای کافکا را با همه ی فضای تلخش دوست دارم مثل نوشیدن قهوه ی تلخ ! میدانی تلخ است اما مینوشی ! بعضی چیزها تلخ است ولی یک عادت مزخرف وادارم میکند خوشم بیاید ! عاشق تلخی شده ام ...

                                      *****************

               از نوشته های ایرج پزشکزاد خیلی لذت میبرم همان نویسنده ی دایی جان ناپلئون معروف ! نکته بین و دقیق میزند به هدف ... وراجی خیلی نوشته ها را ندارد مثل خیلی ها که وقتی می خواهند مطلبی را بنویسند انگار دارند دور میدان نقش جهان یورتمه میدوند آخرش معلوم نیست میخواهد به چه برسد ! ...